تبلیغات
از همه چیز یه ذره - مطالب jalal

درباره سایت

بایگانی

نویسندگان

پیوندها

تصاویر برگزیده

آمار بازدید

  • بازدید کل:

  • بازدید امروز:

  • بازدید دیروز:

  • بازدید ماه قبل:

  • بازدید این ماه:

  • تعداد مطالب:

  • نویسندگان:

/*t

فلسفه قربانی کردن چیست؟؟؟

علم بهتر است با ثروت


فلسفه قربانی و اقسام آن در اسلام

امام صادق(ع) درباره فلسفه قربانی کردن فرمود: «همانا قربانی گناهان صاحبش را می‌ریزد و باعث آمرزش آن‌ها می‌شود، هنگامی که اولین قطره خونش بر زمین می‌ریزد، همانا خداوند از غیب می‌داند، چه کسی از او می‌ترسد و تقوا را رعایت می‌کند».
به گزارش مشرق، قربانی یک عبادت و از شعائر اسلام است و در مقابل دیگر عبادت‌ها از جایگاه و اهمیت خاصی برخوردار است، از نظر معنی لغوی هر آن چیزی است که وسیله تقرب و نزدیکی به خداوند متعال باشد، خواه آن چیز ذبح حیوان باشد یا دیگر صدقات، در عرف عام به آن حیوان خاص قربانی گفته می‌شود که به خاطر رضای خداوند در روزهای عید قربان مسلمانان آن را ذبح می‌کنند.

ذبح قربانی جهت تقرب پروردگار از زمان آدم ابوالبشر(ع) شروع شد، وقتی که دو فرزندش هابیل و قابیل به ترتیب یک قوچ و مقداری گندم را به عنوان قربانی به بارگاه خداوندی تقدیم کردند، به دستور و روال آن زمان صاعقه‌ای از آسمان قربانی هابیل را سوزاند که این علامت قبولی بود و قربانی قابیل به حال خود باقی ماند.

در قرآن مجید این واقعه تاریخی چنین آمده است: «إِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِن أَحَدِهِمَا وَلَمْ یُتَقَبَّلْ مِنَ الآخَرِ»(1). وقتی که (هابیل و قابیل پسران آدم) قربانی تقدیم کردند، از یکی (هابیل) پذیرفته شد و از دیگری (قابیل) پذیرفته نشد.

قربانی به عنوان شعار دین و آیین و مشروعیت آن به زمان حضرت آدم(ع) بر می‌گردد، اما وقتی که واقعه بی‌نظیر و شگفت‌انگیز حضرت ابراهیم(ع) پیش آمد که در آن واقعه ایشان برای ذبح و قربانی کردن یکتا فرزندش اسماعیل(ع) اقدام فرمود و از این امتحان الهی سربلند بیرون آمد، قربانی جایگاه و اهمیت ویژه‌ای را در ادیان سماوی کسب کرد.

داستان مذکور در سوره صافات قرآن مجید آمده است،

بقیه در ادامه مطلب


ادامه مطلب

عیب جویی از دیگران چرا ؟؟

عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت

                                         که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت

من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش

                                              هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت

همه کس طالب یارند چه هشیار و چه مست

                                             همه جا خانه عشق است چه مسجد چه کنشت

سر تسلیم من و خشت در میکده‌ها

                                                  مدعی گر نکند فهم سخن گو سر و خشت


حجت الاسلام والمسلمین قرائتی:‏
شخصى بود که در گفتن «ولاالضالین‏» وسواس داشت و در نماز بعد از «غیر المغضوب علیهم‏» مى‏گفت: ولاالض، ولاالض، ولاالض شخص دیگرى که پشت سرش بود او را مسخره کرده مى‏گفت: مرض، مرض، مرض. دیرى نگذشت که مسخره کننده به همین بلا مبتلا شد و در همین کلمه در نماز دچار وسواس شد.

امام صادق(علیه السلام) فرمودند: هر که مومنی را به خاطر کاری سرزنش کند نمیرد تا آنکه خودش مرتکب همان عمل شود. «مَنْ عَیَّرَ مُؤْمِناً بِشَیْ‏ءٍ لَمْ یَمُتْ حَتّى‏ یَرْکَبَه‏»



جواب ذکر خدا چیست؟

برخی اوقات ما خدا را خالصانه میخوانیم اما فکر می کنیم جوابی نمی آید و زندگیمان بهتر از کسانی که خدا را نمی خوانند نیست  برای این سوال جوابی بهتر از داستان زیر ندیدم.

 آن یکی الله می‌گفتی شبی

                                       تا که شیرین می‌شد از ذکرش لبی

گفت شیطان آخر ای بسیارگو

                                      این همه الله را لبیک کو

می‌نیاید یک جواب از پیش تخت

                                       چند الله می‌زنی با روی سخت

او شکسته‌دل شد و بنهاد سر

                                      دید در خواب او خضر را در خضر

گفت هین از ذکر چون وا مانده‌ای

                                       چون پشیمانی از آن کش خوانده‌ای

گفت لبیکم نمی‌آید جواب

                                         زان همی‌ترسم که باشم رد باب

گفت آن الله تو لبیک ماست

                                 و آن نیاز و درد و سوزت پیک ماست

حیله‌ها و چاره‌جوییهای تو

                            جذب ما بود و گشاد این پای تو

ترس و عشق تو کمند لطف ماست

                                        زیر هر یا رب تو لبیکهاست

جان جاهل زین دعا جز دور نیست

                                          زانک یا رب گفتنش دستور نیست

بر دهان و بر دلش قفلست و بند

                                      تا ننالد با خدا وقت گزند

داد مر فرعون را صد ملک و مال

                                       تا بکرد او دعوی عز و جلال

در همه عمرش ندید او درد سر

                                           تا ننالد سوی حق آن بدگهر

داد او را جمله ملک این جهان

                                       حق ندادش درد و رنج و اندهان

درد آمد بهتر از ملک جهان

                                      تا بخوانی مر خدا را در نهان




لعنت کردن مومن اری یا نه ؟؟

لعنت حرام:

لعنت مومن و كسی كه مستحق لعنت نیست، حرام می باشد. چرا چنین نفرینی می کنیم جای خودش، اما در کل بدخواهی برای کسی که مستحق آن نیست، حرام می باشد.

صرف اینکه ما از دست کسی ناراحتیم، بخاطر عملی که انجام داد و یا برخورد مناسبی با ما نداشته است، او را مستحق نفرین نمی کند.

رسول خدا(ص) فرمودند: هرگاه "لعنت" از دهان لعنت گر خارج شود، نگاه می كند، اگر راهی به سوی آن چیزی كه متوجه آن شده است یافت به طرفش می رود وگرنه به طرف كسی كه از دهانش خارج شده است برمی گردد.

یعنی نفس نفرین کردن و لعنت کردن دارای اثر است؛ چه به حق باشد، چه نباشد.اگر نفرین بی مورد باشد، دامن خود شخص را می گیرد.

امام باقر(ع) فرمودند: از لعنت كردن مومن بپرهیزید كه به خودتان برمی گردد. حتی شخصی، كسی را كه پیامبر او را حد می زد، لعنت كرد؛ حضرت فرمودند: لعنتش مكن او خدا و رسولش را دوست دارد (گرچه گنهكار است).



نفرین کردن وعواقب آن

طبق این روایت هم ما اجازه نداریم صرف ارتکاب گناه را برای دیگران با استحقاق نفرین و بدخواهی ملازم بدانیم.

در موارد دیگر هم همین است. ما اجازه نداریم اطرافیان و دوستانمان را مستحق نفرین خود بدانیم، صرفا بخاطر نارضایتی که برایمان بوجود آوردند.

بله اگر موجب تضییع حقی از ما شدند که برای دست نیافتنی بود، جزو دسته ظالمین قرار می گیرند. اگرچه در این حالت هم بهتر است برای آن ها طلب آمرزش و صلاح کنیم.


لعنت مكروه:

لعنت حیوانات است كه انسان حیوانی را لعن كند. و این بخاطر عدم شعور حیوان است که موجب رنجش شخص نفرین کننده قرار می گیرد.

در واقع نفرین ما در چنین مواردی متوجه حیوانی است که از بی شعوری خویش ما را ناراحت ساخته، لذا نفرین در چنین مواردی اثر ندارد. مکروه بودن آن را هم می توان من باب مذموم بودن نفس بدخواهی و نفرین دانست.

لعنت جایز:

لعنت كافرین، لعنت ظالمین و كسانی كه به خداوند دروغ می بندند،
لعنت مردان زن نما و زنان مردنما، بدعت آورندگان در دین، كسی كه پدر و مادر خویش را لعن كند،

رشوه دهنده و رشوه ستان و واسطه میان آن دو، كسی كه بین مرد و زنی سعایت كند تا میان آنها جدایی افكند، كسی كه میان مومنان سخن چینی كند،

كسی كه تقدیر خدا را دروغ بداند، رباخوار و ربادهنده و گواهان بر ربا، كسی كه احترام مسجد را نگه ندارد، زن آوازه خوان و... .(1)


نفرین کردن، و طلب بدی کردن برای این افراد واضح است. اینان که موجب از بین رفتن جان و مال و ناموس می شوند. باعث از هم گسستگی کانون های اجتماعی و ... .

لعنت مستحب :
لعنت به كسانی كه خدا و رسولش را اذیت كنند، كسانی كه به زنان پاك دامن و مومن تهمت زنا می زنند، كسانی كه دشمن دین و اهل بیت پیامبر هستند.(
2 __

آثار تسبیحات حضرت زهرا (س)

احادیث و روایات و حکایات

آثار تسبیحات حضرت زهرا (س)

〖جلوگیری از تیره بختی 〗

◆ امام‌صادق علیه السلام به من فرمود: ای ابو‌هارون،‌ ما کودکان خود را همان‌گونه که به نماز فرمان می‌دهیم،‌به تسبیح حضرت زهرا(س) نیز امر می‌کنیم. پس بر این ذکر مداومت کن؛ زیرا هر بنده‌ای بر آن مداومت کند، تیره بخت نمی‌شود.

〖خشنودی خداوند، دوری کردن شیطان〗
 
◆ امام باقرعلیه السلام فرمود: ‌هرکس تسبیح حضرت زهرا را بگوید،‌سپس طلب آمرزش کند، آمرزیده خواهد شد. این تسبیح به زبان یک‌صد مرتبه است، ولی در میزان عمل یک هزار تسبیح به حساب می‌آید و شیطان را دور و خداوند رحمان را خوشنود می‌سازد.»

〖آمرزش گناهان 〗
 
◆ امام صادق علیه السلام نیز به فضیلت تسبیح بعداز نمازهای واجب چنین اشاره کرد:‌ « مَن سَبَحَ تَسبِیحَ فَاطِمَةَ ع قَبلَ أَن یَثنِیَ رِجلَیهِ مِن صَلَاتِهِ الفَرِیضَةِ غَفَرَ اللَهُ لَهُ ، هرکس بعداز نماز واجب تسبیحات حضرت زهرا(س) را بجا آورد قبل از اینکه پای راست را از بالای پای چپ بردارد، جمیع گناهانش آمرزیده می‌شود»
و در حدیثی دیگر فرمود: « مَن سَبَحَ تَسبِیحَ فَاطِمَةَ ع فَقَد ذَکَرَ اللَهَ الذِکرَ الکَثِیر ، کسی که تسبیح فاطمه زهرا(س) را بگوید خدا را به ذکر کثیر یاد کرده است.»

❤️ بعد از هر نماز ❤️

« اَللهُ اَکْبَر » 34 بار
« اَلْحَمْدُلِلّٰه »  ۳۳ بار
« سُبْحٰانَ الله » ۳۳ بار


دعای غیر مستجاب

آیت الله  بهجت
مادعای غیر مستجاب نداریم
یادعا دیرترمستجاب میشود
یا یک بلایی ازانسان دورمیشود
یا بهتر ازآن رابه اومیدهند
یا  روز قیامت اورامی آورندمیگویند:این همه ثواب برای تو