تبلیغات
از همه چیز یه ذره - مطالب اعمال ماه ها

اعمال شب نیمه شعبان

شب نیمه شعبان 
این شب، شب بسیار مباركى است; از امام صادق(علیه السلام) روایت شده است كه از امام محمّد باقر(علیه السلام) از فضیلت شب نیمه شعبان سؤال شد، فرمود: آن شب، بعد از شب قدر بافضیلت ترین شب هاى سال است. در این شب، خداوند به بندگانش فضل خود را عطا مى فرماید و به كرم خویش، آنان را مى آمرزد;در این شب، براى تقرّب به خداوند سعى و كوشش نمایید! زیرا این شب، شبى است كه خداوند به ذات مقدّس خود قسم یاد كرده است كه نیازمندى را دست خالى برنگرداند، مادامى كه معصیت و گناهى را نخواهد و شبى است كه خداى متعال آن را براى ما اهل البیت(علیهم السلام) قرار داد، آن گونه كه شب قدر را براى پیامبر ما قرار داد. پس در دعا و ثناى الهى در این شب كوشش كنید.(1)
از جمله بركات این شب این است كه ولادت باسعادت منجى عالم بشریّت، مهدى موعود، امام زمان ـ عجّل اللّه تعالى فرجه الشّریف ـ در سحر این شب در سال 255، در «سرّ من رأى»، واقع شد، و بر شرافت این شب افزود.

براى این شب چند عمل است:
اوّل: غسل است كه طبق روایتى از امام صادق(علیه السلام) سبب تخفیف گناهان است.(2)
دوم: احیاى این شب است، به نماز و دعا و استغفار. در روایتى كه حضرت امیر مؤمنان(علیه السلام) از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) نقل مى كند آمده است: «هنگامى كه شب نیمه شعبان فرا مى رسد آن را به عبادت به سر برید و روزش را روزه بدارید، زیرا از اوّل تا آخر این شب، از جانب خداوند ندا مى آید: آیا استغفار كننده اى هست كه از گناهان خویش آمرزش طلبد، تا گناهان او را بیامرزم؟ آیا كسى هست كه طلب روزى كند و من روزى او را وسعت بخشم؟».(3)
همچنین در روایتى آمده است كه جبرئیل به رسول خدا(صلى الله علیه وآله) گفت: هر كس این شب را به تسبیح و تكبیر و دعا و نماز و استغفار و... احیا بدارد، خداوند گناهانش را مى آمرزد، و جایگاه و منزل او بهشت خواهد بود...
اى محمّد! این شب را احیا بدار، و به امّتت فرمان ده آن را احیا دارند.
جبرئیل پس از بیان فضایل دیگرى براى این شب، در پایان گفت: محروم واقعى كسى است كه از خیر و بركت این شب محروم باشد!(4)
از امام زین العابدین(علیه السلام) نیز احیاى این شب نقل شده است.(5)
همچنین در روایتى از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) نقل شده است كه هر كس این شب را احیا بدارد، در آن روز كه قلبها مى میرد، قلبش نخواهد مرد.(6)
سوم: زیارت امام حسین(علیه السلام) در این شب از افضل اعمال است، و باعث آمرزش گناهان است.(7) در فضیلت زیارت امام حسین(علیه السلام) در این شب روایات متعدّدى نقل شده است از جمله:
1ـ ابوبصیر از امام صادق(علیه السلام) روایت كرده است: هر كس دوست دارد یكصد و بیست و چهار هزار پیامبر با او مصافحه كند، در نیمه شعبان، قبر حسین(علیه السلام) را زیارت كند; زیرا ارواح پیامبران در این شب به اذن خداوند به زیارت آن حضرت مى روند!(8)
در روایت دیگرى امام صادق(علیه السلام) فرمود: وقتى كه نیمه شعبان مى شود از افق اعلى (از جانب خداوند) به زائر امام حسین(علیه السلام) ندا مى دهند كه، اكنون با گناهان آمرزیده برگرد، پاداش تو به عهده پروردگارت و پیامبر خداست!(9)
حدّاقلّ زیارت آن حضرت آن است كه انسان آن شب، بر روى بام خانه و یا فضاى باز دیگرى برود و به سمت راست و چپ آسمان نگاه كند، آنگاه به بالاى سر نظر افكند و با انگشت به سمت راستِ قبله اشاره كند و بگوید: اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا أبا عَبْدِ اللّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یَابْنَ رَسُولِ اللّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْكَ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكاتُهُ.(10)
براى شب نیمه شعبان زیارت مخصوصه اى امام حسین  نیز مى باشد .

بقیه اعمال در قسمت ادامه مطلب     

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 12 خرداد 1394    | توسط: jalal    | طبقه بندی: اعمال ماه ها،     |
نظرات() 

اعمال روز سوم ماه شعبان

روز سوم ماه
این روز بنا بر نقل شیخ طوسى در «مصباح»، روز ولادت با سعادت حسین بن على(علیهما السلام) است. از «قاسم بن علاء همدانى» وكیل امام حسن عسكرى(علیه السلام) نامه اى رسید كه در آن آمده بود: مولاى ما امام حسین(علیه السلام) در روز پنجشنبه، سوم شعبان متولّد شد; لذا آن روز را روزه بگیر و این دعا را بخوان: 
اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِحَقِّ الْمَوْلُودِ فى هذَا الْیَوْمِ، اَلْمَوْعُودِ بِشَهادَتِهِ قَبْلَ
خدایا از تو خواهم به حق مولود در این روز آن مولودى كه به او وعده شهادت داده شده بودپیش از
اْستِهْلالِهِ وَ وِلادَتِهِ، بَكَتْهُ السَّمآءُ وَ مَنْ فیها، وَ الاَْرْضُ وَ مَنْ عَلَیْها، وَ لَمّا
این كه بانگش در این دنیا بلند شود و به دنیا آید آسمانها و هر كه در آنها است و زمین و هركه بَر آن است
یَطَأْ لابَتَیْها، قَتیلِ الْعَبْرَةِ، وَ سَیِّدِ الاُْسْرَةِ، اَلْمَمْدُودِ بِالنُّصْرَةِ یَوْمَ الْكَرَّةِ،
برایش گریستند پیش از آن كه قدم در این جهان گذارد كشته اشك و آه و آقاى طایفه بشر آن كس كه در روز رجعت به یارى مدد شده
اَلْمُعَوَّضِ مِنْ قَتْلِهِ اَنَّ الاَْئِمَّةَ مِنْ نَسْلِهِ، وَ الشِّفآءَ فى تُرْبَتِهِ، و الْفَوْزَ مَعَهُ
و آن كه پاداش كشته شدنش این بود كه امامان از نسل اویند و درمان درتربت او است و پیروزى در زمان
فى اَوْبَتِهِ، والاَْوصِیآءَ مِنْ عِتْرَتِهِ، بَعْدَ قآئِمِهِمْ وَ غَیْبَتِهِ، حَتّى یُدْرِكُوا
رجعت با او و اوصیا از عترت اوست پس از حضرت قائم و پس از دوران غیبتش تا این كه انتقام گیرند
الاَْوْتارَ، وَ یَثْأَرُوا الثّارَ، وَیُرْضُوا الْجَبّارَ، وَیَكُونُوا خَیْرَ اَنْصار، صَلَّى اللهُ
و خونها را باز گیرند و خداى جبار را خشنود سازند و بهترین یاران دین خدا باشند درود خدا بر
عَلَیْهِمْ، مَعَ اخْتِلافِ اللَّیلِ وَالنَّهارِ، اَللّـهُمَّ فَبِحَقِّهِمْ اِلَیْكَ اَتَوَسَّلُ، وَاَسْئَلُ
ایشان در هر زمان كه رفت و آمد دارد شب و روزخدایا پس به حق ایشان به سوى تو دست نیاز دراز كنم و از تو خواهم
سُؤالَ مُقْتَرِف مُعْتَرِف، مُسیئ اِلى نَفْسِهِ مِمّا فَرَّطَ فى یَوْمِهِ وَاَمْسِهِ،
خواستن شخص گنه كار اعتراف كننده بدكردار به نفس خویش از كوتاهیهایى كه در امروز و دیروزش كرده
یَسْئَلُكَ الْعِصْمَةَ اِلى مَحَلِّ رَمْسِهِ، اَللّـهُمَّ فَصَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ عِتْرَتِهِ،
و اكنون از تو پناه خواهد تا هنگام رفتن در گور خدایا پس درود فرست بر محمّد و عترتش
وَاحْشُرْنا فى زُمْرَتِهِ، وَ بَوِّئْنا مَعَهُ دارَ الْكَرامَةِ، وَ مَحَلَّ الاِْقامَةِ، اَللّـهُمَّ
و ما را در زمره او محشور گردان و جاى ده ما را با او در خانه كرامت (بهشت) و جایگاه ماندن همیشگى خدایا
وَكَما اَكْرَمْتَنا بِمَعْرِفَتِهِ فَاَكْرِمْنا بِزُلْفَتِهِ،وَارْزُقْنا مُرافَقَتَهُ وَسابِقَتَهُ،وَاجْعَلْنا
چنانچه ما را به شناختنش گرامى داشتى هم چنان ما را به نزدیك شدن با او گرامى دار و رفاقت و سابقه داشتن با او را روزى ما گردان و بگردان ما را
مِمَّنْ یُسَلِّمُ لاَِمْرِهِ، وَیُكْثِرُ الصَّلاةَ عَلَیْهِ عِنْدَ ذِكْرِهِ، وَعَلى جَمیعِ اَوْصِیآئِهِ
از كسانى كه تسلیم دستور اویند و هنگام بردن نامش بسیار بر او درود فرستند و بر همه اوصیا
وَاَهْلِ اَصْفِیآئِهِ، اَلْمَمْدُودینَ مِنْكَ بِالْعَدَدِ الاِْثْنَىْ عَشَرَ، اَلنُّجُومِ الزُّهَرِ،
و خاندان برگزیده اش كه یارى شده اند از جانب تو به عدد دوازده، آن ستارگان درخشان
وَالْحُجَجِ عَلى جَمیعِ الْبَشَرِ، اَللّـهُمَّ وَهَبْ لَنا فى هذَا الْیَوْمِ خَیْرَ مَوْهِبَة،
و حجتهاى تو بر تمامى افراد بشر خدایا و ببخش به ما در این روز بهترین بخششها را
وَ اَنْجِحْ لَنا فیهِ كُلَّ طَلِبَة، كَما وَهَبْتَ الْحُسَیْنَ لِمُحَمَّد جَدِّهِ، وَعاذَ فُطْرُسُ
و برآور براى ما در این روز هر خواهشى را چنانچه حسین را به محمّد جدش بخشیدى و فطرس
بِمَهْدِهِ، فَنَحْنُ عائِذُونَ بِقَبْرِهِ مِنْ بَعْدِهِ، نَشْهَدُ تُرْبَتَهُ، وَننْتَظِرُ اَوْبَتَهُ، آمینَ
به گهواره حسین پناه برد و ما پناهنده به قبر او هستیم پس از شهادت او بالاى تربتش آمده و چشم به راه رجعت او هستیم اجابت كن اى
رَبَّ الْعالَمینَ.(1)
پروردگار جهانیان.
پس از آن، این دعا را كه به دعاى امام حسین(علیه السلام) معروف است مى خوانى. این دعا آخرین دعایى است كه آن حضرت در روز عاشورا (همان روزى كه دشمنانش زیاد بودند) خواند:
اَللّـهُمَّ اَنْتَ مُتَعالِى الْمَكانِ، عَظیمُ الْجَبَرُوتِ، شَدیدُ الْمِحالِ، غَنِىٌّ
خدایا تویى والامكان و بزرگ جبروت و سخت نیرو و بى نیاز
عَنِ الْخَلایِقِ، عَریضُ الْكِبْرِیآءِ، قادِرٌ عَلى ما تَشآءُ، قَریبُ الرَّحْمَةِ،
از خلایق و داراى بزرگى پهناور و تواناى بر هر چه خواهى نزدیك مهر
صادِقُ الْوَعْدِ، سابِغُ النِّعْمَةِ، حَسَنُ الْبَلاءِ، قَریبٌ إذا دُعیتَ، مُحیطٌ بِما
راست وعده فراوان نعمت نیكو آزمایش نزدیك هرگاه خوانده شوى محیط به هر چه
خَلَقْتَ، قابِلُ التَّوْبَةِ لِمَنْ تابَ اِلَیْكَ، قادِرٌ عَلى ما اَرَدْتَ، وَ مُدْرِكٌ ما
آفریده اى توبه پذیر براى آن كس كه به سویت توبه كند توانا بر هر چه اراده كنى و بدست آرنده آنچه
طَلَبْتَ، وَ شَكُورٌ اِذا شُكِرْتَ، وَ ذَكُورٌ اِذا ذُكِرْتَ، اَدْعُوكَ مُحْتاجاً،
بجویى و سپاس پذیر هرگاه سپاس شوى و یاد كنى هنگامى كه یادت كنند مى خوانمت نیازمندانه
وَاَرْغَبُ اِلَیْكَ فَقیراً، وَ اَفْزَعُ اِلَیْكَ خآئِفاً، وَ اَبْكى اِلَیْكَ مَكْرُوباً، وَاَسْتَعینُ
و توجه كنم بسویت فقیرانه و پناه آرم بسویت خائفانه و گریه كنم به درگاهت از روى غمزدگى و ملولانه كمك جویم
بِكَ ضَعیفاً، وَ اَتوَكَّلُ عَلَیْكَ كافِیاً... .
بوسیله تو ناتوانانه و توكل كنم بر تو كفایت خواهانه.
در ذیل این دعا قسمتى دیده مى شود كه جنبه خصوصى دارد، زیرا امام(علیه السلام) عرض مى كند: «خدایا بین ما، و قوم ما به حق داورى كن! آنها به ما نیرنگ زدند (ما را دعوت كردند و اعلام وفادارى نمودند ولى) دست از یارى ما برداشتند و راه مكر و فریب را پیش گرفتند، آماده كشتن ما شدند در حالى كه ما عترت پیامبر تو و فرزندان حبیبت محمد بن عبدالله(صلى الله علیه وآله) هستیم همان كسى كه او را به نبوّت برگزیدى و امین وحى ساختى» سپس عرضه داشت:
فَاجْعَلْ لَنا مِنْ اَمْرِنا فَرَجاً وَمَخْرَجاً، بِرَحْمَتِكَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ.(2)
پس دركار ما گشایش و فرجى عطا فرما به رحمتت اى مهربانترین مهربانان.
ابن عیّاش گفت: از حسین بن علىّ بزوفرى شنیدم كه مى گفت حضرت صادق(علیه السلام) این دعا را در این روز مى خواند و فرمود كه این دُعا از دعاهاى روز سوم شعبان است و آن روز ولادت حسین(علیه السلام) است.
(3)
1. مصباح المتهجّد، صفحه 826 و بحارالانوار، جلد 98، صفحه 347 .
2. مصباح المتهجّد، صفحه 827 و بحارالانوار، جلد 98، صفحه 348.
3. همان مدرك، صفحه 828.

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 31 اردیبهشت 1394    | توسط: jalal    | طبقه بندی: اعمال ماه ها،     |
نظرات() 

اعمال شب بیست و هفتم رجب (شب مبعث)

ضمن عرض تبریک عید مبعث خدمت شما عزیزان
اعمال امشب به صورت زیر است.
شب مبعث از شب هاى مهمّ سال و بسیار ارزشمند است. و اعمالى براى این شب نقل شده است:
اوّل: غسل كردن در این شب مستحب است.
دوم: «شیخ طوسى» در «مصباح المتهجّد» روایتى را از امام جواد(علیه السلام) نقل كرده است كه آن حضرت فرمود: «در ماه رجب، شبى است كه از تمام آنچه كه خورشید بر آن مى تابد بهتر است و آن شب، شب «بیست و هفتم» ماه رجب است; كه در صبح این شب، رسول خدا(صلى الله علیه وآله)به رسالت مبعوث گردید، و از شیعیان ما هر كس در آن شب عملى را انجام دهد، پاداش آن به اندازه عمل شصت سال خواهد بود!».از آن حضرت سؤال شد: چه عملى در آن شب بهتر است؟فرمود: پس از نماز «عشا» وقتى كه خوابیدى، پیش از نیمه شب، یا پس از نیمه آن از خواب برمى خیزى و دوازده ركعت نماز مى خوانى، در هر ركعتى، سوره «حمد» و یك سوره از سوره هاى كوچك مفصّل(1) را مى خوانى; آنگاه در هر دو ركعتى كه سلام نماز را دادى، مى نشینى و هفت مرتبه سوره «حمد» و هفت مرتبه «معوّذتین» (سوره فلق و ناس) و سوره هاى «توحید» و «كافرون» و سوره «قدر» و «آیة الكرسى» را هر كدام هفت مرتبه مى خوانى; پس از آن این دعا را مى خوانى:
 
اَلْحَمْدُ للهِِ الَّذى لَمْ یَتَّخِذْ وَلَداً، وَلَمْ یَكُنْ لَهُ شَریكٌ فى الْمُلْكِ، وَلَمْ یَكُنْ
ستایش خاص خدایى است كه نگیرد فرزندى و نیست براى او در فرمانروایى شریكى و نیست
لَهُ وَلِىٌّ مِنَ الذُّلِّ، وَكَبِّرْهُ تَكْبیراً، اَللّـهُمَّ اِنّى اَسئَلُكَ بِمَعاقِدِ عِزِّكَ عَلَى
برایش یاورى ازخوارى و به بزرگى كامل بزرگش شمار خدایا از تو خواهم به حق چیزهایى كه موجبات عزتت بر
اَرْكانِ عَرْشِكَ، وَمُنْتَهَى الرَّحْمَةِ مِنْ كِتابِكَ، وَبِاسْمِكَ الاَْعْظَمِ الاَْعْظَمِ
پایه هاى عرشت مى باشد و به حق سرحد نهایى رحمتت از كتابت و به نام بزرگتر بزرگتر
الاَْعْظَمِ، وَذِكْرِكَ الاَْعْلَى الاَْعْلَى الاَْعْلى، وَبِكَلِماتِكَ التّامّاتِ، اَنْ
بزرگترت و به حق ذكرت كه والاتر و برتر و اعلى است و به كلمات تام و تمامت كه
تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَاَنْ تَفْعَلَ بى ما اَنْتَ اَهْلُهُ.
درود فرستى بر محمّد و آلش و انجام دهى درباره من آنچه را تو شایسته آنى.
آنگاه هر حاجتى كه دارى از خداوند طلب كن.(2)
سوم: زیارت حضرت امیر مؤمنان على(علیه السلام) در این شب، از افضل اعمال است
.

چهارم:
چهار ركعت نماز بگزارد (هر دو ركعت به یك سلام) و پس از سلام دستهاى خود را بگشاید و بگوید:  
اَللّهُمَّ یا مُذِلَّ كُلِّ جَبّار، وَ یا مُعِزَّ الْمُؤْمِنینَ، اَنْتَ كَهْفى حینَ تُعْیینِى
خدایا اى خواركننده هر ستمكار سركش و اى عزت بخش مؤمنان تویى پناهگاه من در آن هنگام كه از
الْمَذاهِبُ، وَاَنْتَ بارِئُ خَلْقى رَحْمَةً بى، وَ قَدْ كُنْتَ عَنْ خَلْقى غَنِیّاً،
راهها وامانده شوم و تویى كه از روى مهرى كه به من داشتى به خلقت من دست زدى در صورتى كه از خلقتم بى نیاز بودى
وَلَوْلا رَحْمَتُكَ لَكُنْتُ مِنَ الْهالِكینَ، وَ اَنْتَ مُؤَیِّدى بِالنَّصْرِ عَلى اَعْدآئى،
و اگر مهر تو نبود بطور مسلم من در زمره نابودان بودم و تویى كه مرا بوسیله یارى دادن بر دشمنانم كمك دهى
وَ لَوْ لا نَصْرُكَ اِیّاىَ لَكُنْتُ مِنَ الْمَفْضُوحینَ، یا مُرْسِلَ الرَّحْمَةِ مِنْ
و اگر یارى تو نبود بطور حتم من از رسوایان بودم اى فرستنده رحمت از
مَعادِنِها، وَ مُنْشِئَ الْبَرَكَةِ مِنْ مَواضِعِها، یا مَنْ خَصَّ نَفْسَهُ بِالشُّمُوخِ
معدنهاى آن و اى پدید آرنده بركت از جاهاى آن اى كه مخصوص داشت خود را
وَالرَّفْعَةِ، فَاَوْلِیآؤُهُ بِعِزِّهِ یَتَعَزَّزُونَ، وَ یا مَنْ وَضَعَتْ لَهُ الْمُلُوكُ نیرَ الْمَذَلَّةِ
به بلندى مقام و رفعت و از این رو دوستانش به عزت او عزیز گردند و اى كه پادشاهان طوق مذلت
عَلى اَعْناقِهِمْ، فَهُمْ مِنْ سَطَواتِهِ خآئِفُونَ، اَسئَلُكَ بِكَیْنُونِیَّتِكَ الَّتِى
را براى او بر گردن نهاده اند و از سطوتهاى او ترسانند از تو خواهم به حق بود كردنت كه آن را
اشْتَقَقْتَها مِنْ كِبْرِیآئِكَ، وَ اَسئَلُكَ بِكِبْرِیآئِكَ الَّتِى اشْتَقَقْتَها مِنْ عِزَّتِكَ،
از كبریاى خود جدایش كردى و از تو خواهم به حق كبریایت كه آن را از عزتت برگرفتى و
وَاَسئَلُكَ بِعِزَّتِكَ الَّتِى اسْتَوَیْتَ بِها عَلى عَرْشِكَ،فَخَلَقْتَ بِها جَمیعَ خَلْقِكَ
از تو خواهم به حق عزتت كه بوسیله آن بر عرش مستولى گشتى و بدان سبب همه خلق خود را آفریدى
فَهُمْ لَكَ مُذْعِنُونَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّد وَ اَهْلِ بَیْتِهِ.
و همه به خداییت اعتراف دارند كه درود فرستى بر محمّد و خاندانش



1. مرحوم محدّث قمى، سوره هاى كوچك مفصّل را به سوره محمّد، تا آخر قرآن تفسیر كرده است; ولى در روایت اقبال و زاد المعاد آمده است كه: منظور از آن، سوره یس به بعد است. (اقبال، صفحه 670 و زاد المعاد، صفحه 35).2. مصباح المتهجّد، صفحه 813 و اقبال، صفحه 670 و زاد المعاد، صفحه 35.
2. مصباح المتهجّد، صفحه 813 و اقبال، صفحه 670 و زاد المعاد، صفحه 35.

نوشته شده در تاریخ جمعه 25 اردیبهشت 1394    | توسط: jalal    | طبقه بندی: اعمال ماه ها،     |
نظرات() 

اعمال شب عاشورا


براى شب عاشورا، دعا و نمازهاى بسیارى نقل شده است كه برخى از آنها به این شرح است:
احیاى شب عاشورا; در روایتى از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) آمده است كه «هر كس شب عاشورا را بیدار بماند (و به عبادت بپردازد); گویا عبادت فرشتگان را انجام داده است...».(1)
2ـ پیامبر اكرم(صلى الله علیه وآله) فرمود: در
شب عاشورا، چهار ركعت نماز مى گذارى و در هر ركعت یك مرتبه «حمد» و پنجاه مرتبه سوره «توحید» را مى خوانى وقتى كه در ركعت چهارم سلام نماز را گفتى، ذكر خدا را بسیار بگو و بر رسول خدا(صلى الله علیه وآله) صلوات بفرست و تا مقدارى كه ممكن است بر دشمنان اهل بیت(علیهم السلام) لعنت كن.(2)
صد ركعت نماز بجا مى آورى، هر دو ركعت با یك سلام، كه در هر ركعت یك مرتبه «حمد» و سه بار سوره «توحید» را مى خوانى و پس از پایان این نمازها، هفتاد بار مى گویى: سُبْحانَ اللّهِ وَ الْحَمْدُ لِلّهِ وَ لا إلهَ إلاَّ اللّهُ وَ اللّهُ اَكْبَرُ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إلاَّ بِاللّهِ الْعَلِىِّ الْعَظِیمِ.
رسول خدا(صلى الله علیه وآله) فرمود: كسى كه این نماز را بخواند - از مردان و زنان - وقتى كه بمیرد، خداوند قبرش را معطّر و خوشبو مى كند و هر روز - تا هنگام دمیدن صور - نورى وارد قبرش مى شود...(3)  

نوشته شده در تاریخ دوشنبه 12 آبان 1393    | توسط: jalal    | طبقه بندی: اعمال ماه ها،     |
نظرات() 

اعمال شب عید قربان

امشب شب عید استو برای امشب اعمال مختلفی وجود دارد
اعمال این شب عبارت است از :
1ـ احیاى شب دهم ذى الحجّه كه از شب هاى بابركت و ارزشمندى است. نقل شده است كه حضرت امیر مؤمنان على(علیه السلام) این شب را احیا مى داشت.(1)
غسل كردن در این شب مستحب است.(2)
3ـ در این شب زیارت امام حسین(علیه السلام) مستحب است، و در روایتى از امام صادق(علیه السلام) آمده است كه هر كس در چنین شبى امام حسین(علیه السلام) را زیارت كند، گناهانش آمرزیده مى شود.(3)
4ـ در این شب این دعا را بخواند: 
یا دائِمَ الْفَضْلِ عَلَى الْبَرِیَّةِ، یا باسِطَ الْیَدَیْنِ بِالْعَطِیَّةِ، یا صاحِبَ
اى كسى كه فضل و بخششت بر خلق دائمى است و اى آن كه دو دست احسانت به عطابخشى باز است اى صاحب
الْمَواهِبِ السَّنَیِّةِ، صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ آلِهِ خَیْرِ الْوَرى سَجِیَّةً، وَ اغْفِرْ لَنا
بخششهاى ارجمند درود فرست بر محمّد و آلش كه بهترین مردمند در سرشت و نهاد، و بیامرز ما را
یا ذَالْعُلى فى هذِهِ الْعَشِیَّةِ.(4)
اى خداى بلند مرتبه در این شب.

التماس دعا

2. زادالمعاد، صفحه 319.
3. اقبال، صفحه 421.
4مصباح كفعمى، صفحه 647.

نوشته شده در تاریخ شنبه 12 مهر 1393    | توسط: jalal    | طبقه بندی: اعمال ماه ها،     |
نظرات() 

اعمال روز عرفه

با سلام امروز روز بزرگ عرفه است ودر این روز اعمال زیادی نقل شده است که به دلیل زیاد بودن اعمال من لینک زیر را برایتان قرار می دهم که به طور کامل اعمال این روز را با نرم افزارهای مربوط به ان را ذکر کرده 
التماس دعا
یاحق 

نوشته شده در تاریخ شنبه 12 مهر 1393    | توسط: jalal    | طبقه بندی: اعمال ماه ها،     |
نظرات() 

اعمال شب عرفه

شب عرفه از شب هاى مبارك و بافضیلت است كه عبادت و توبه و راز و نیاز با حضرت حقّ در آن بسیار پرارزش است.
در روایتى از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) نقل شده است كه فرمود: شب عرفه شبى است كه دعاها در آن مستجاب است، و كسى كه آن شب را به عبادت بپردازد، پاداش سالها عبادت را دارد و این شب، شبِ مناجات و توبه است.(1)
براى این شب، اعمالى نقل شده است:
1ـ این دعا را كه از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) نقل شده است بخواند، و در پاداش آن فرموده هر كس آن را در شب عرفه یا شب هاى جمعه بخواند، خداوند او را بیامرزد: 
اَللّهُمَّ یا شاهِدَ كُلِّ نَجْوى، وَمَوْضِعَ كُلِّ شَكْوى، وَعالِمَ كُلِّ خَفِیَّة،
خدایا اى آگاه هر رازو مرجع هر شكایت و داناى هر پنهان
وَمُنْتَهى كُلِّ حاجَة، یا مُبْتَدِئاً بِالنِّعَمِ عَلَى الْعِبادِ، یا كَریمَ الْعَفْوِ، یا حَسَنَ
و منتهاى هر حاجت اى آغازنده نعمت ها بر بندگان اى بزرگوار گذشت اى نیكو
التَّجاوُزِ، یا جَوادُ، یا مَنْ لا یُوارى مِنْهُ لَیْلٌ داج، وَلا بَحْرٌ عَجّاجٌ، وَلا
درگذر اى بخشنده اى كه نه شب تار چیزى را از تو پنهان كند و نه دریاى مواج و نه
سَمآءٌ ذاتُ اَبْراج، وَلا ظُلَمٌ ذاتُ ارْتِیاج، یا مَنِ الظُّلْمَةُ عِنْدَهُ ضِیآءٌ،
آسمان برج دار و نه تاریكیهاى پیچیده درهم اى كسى كه تاریكى در پیش او روشن است
اَسْئَلُكَ بِنُورِ وَجْهِكَ الْكَریمِ، اَلَّذى تَجَلَّیْتَ بِهِ لِلْجَبَلِ فَجَعَلْتَهُ دَكّاً، وَخَرَّ
از تو خواهم به حق نور ذات بزرگوارت همان كه بدان وسیله بر كوه تجلى فرمودى و آن را متلاشى كردى
مُوسى صَعِقاً، وَبِاسْمِكَ الَّذى رَفَعْتَ بِهِ السَّمواتِ بِلا عَمَد، وَسَطَحْتَ بِهِ
و موسى مدهوش بر زمین افتاد و به همان نامت كه آسمانها را بدون ستون برافراشتى و
الاَْرْضَ عَلى وَجْهِ ماء جَمَد، وَبِاسْمِكَ الْمَخْزُونِ الْمَكْنُونِ الْمَكْتُوبِ
زمین را بر روى آبى منجمد شده پهن كردى و بدان نامت كه پیش تو در گنجینه و در پرده و نوشته
الطّاهِرِ، اَلَّذى اِذا دُعیتَ بِهِ اَجَبْتَ، وَاِذا سُئِلْتَ بِهِ اَعْطَیْتَ، وَبِاسْمِكَ
و پاكیزه است همانكه هرگاه بدان نام بخوانندت اجابت كنى و هرگاه بدان از تو خواهند عطافرمایى
السُّبُوحِ الْقُدُّوسِ الْبُرْهانِ، اَلَّذى هُوَ نُورٌ عَلى كُلِّ نُور، وَنُورٌ مِنْ نُور،
و به حق نام منزه و مقدس و برهان تو كه آن نور است بر هر نورى و نور است از نورى
یُضیىُ مِنْهُ كُلُّ نُور، اِذا بَلَغَ الاَْرْضَ انْشَقَّتْ، وَاِذا بَلَغَ السَّمواتِ فُتِحَتْ،
كه روشنى گیرد از آن هر نور چون به زمین رسد شكافته شود و چون به آسمانها رسد گشوده شوند
وَاِذا بَلَغَ الْعَرْشَ اهْتَزَّ، وَبِاسْمِكَ الَّذى تَرْتَعِدُ مِنْهُ فَرآئِصُ مَلائِكَتِكَ،
و چون به عرش رسد بلرزد و به حق آن نامت كه بلرزد از آن اندام فرشتگانت
وَاَسْئَلُكَ بِحَقِّ جَبْرَئیلَ وَمیكائیلَ وَاِسْرافیلَ، وَبِحَقِّ مُحَمَّد الْمُصْطَفى
و از تو خواهم به حق جبرئیل و میكائیل و اسرافیل و به حق محمّد مصطفى
صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ، وَعَلى جَمیعِ الاَْنْبِیآءِ وَجَمیعِ الْمَلائِكَةِ، وَبِالاِْسْمِ
كه درود خدا بر او و آلش و بر جمیع پیمبران و همه فرشتگان و به حق آن نامى
الَّذى مَشى بِهِ الْخِضْرُ عَلى قُلَلِ الْمآءِ، كَما مَشى بِهِ عَلى جَدَدِ الاَْرْضِ،
كه حضرت خضر بوسیله آن بر روى امواج آب دریا راه مى رفت چنانچه بر روى زمین هموار راه مى رفت
وَبِاسْمِكَ الَّذى فَلَقْتَ بِهِ الْبَحْرَ لِمُوسى، وَاَغْرَقْتَ فِرْعَوْنَ وَقَوْمَهُ،
و به حق آن نامت كه شكافتى بدان دریا را براى موسى و غرق كردى فرعون و قوم او را
وَاَنْجَیْتَ بِهِ مُوسَى بْنَ عِمْرانَ وَمَنْ مَعَهُ، وَبِاسْمِكَ الَّذى دَعاكَ بِهِ مُوسَى
و نجات دادى بدان موسى بن عمران و همراهانش را و به حق آن نامت كه موسى
بْنُ عِمْرانَ مِنْ جانِبِ الطُّورِ الاَْیْمَنِ، فَاسْتَجَبْتَ لَهُ وَاَلْقَیْتَ عَلَیْهِ مَحَبَّةً
بن عمران بوسیله آن تو را خواند از جانب راست كوه طور و اجابتش كردى و محبّت خود را بر دلش انداختى
مِنْكَ، وَبِاسْمِكَ الَّذى بِهِ اَحْیى عیسَى بْنُ مَرْیَمَ الْمَوْتى، وَتَكَلَّمَ فِى الْمَهْدِ
و به حق آن نامت كه عیسى بن مریم بوسیله اش مردگان را زنده كرد و در گهواره در زمان كودكى سخن گفت
صَبِیّاً، وَاَبْرَءَ الاَْكْمَهَ وَالاَْبْرَصَ بِاِذْنِكَ، وَبِاسْمِكَ الَّذى دَعاكَ بِهِ حَمَلَةُ
و كور مادرزاد و مبتلاى به مرض برص را به اذن تو شفا دادو بدان نامت كه خواند بوسیله آن تو را حاملین
عَرْشِكَ، وَجَبْرَئیلُ وَمیكآئیلُ وَاِسْرافیلُ، وَحَبیبُكَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللهُ
عرشت و جبرئیل و میكائیل و اسرافیل و حبیبت محمّد صلى الله
عَلَیْهِ وَ آلِهِ، وَمَلائِكَتُكَ الْمُقَرَّبُونَ، وَاَنْبِیآؤُكَ الْمُرْسَلُونَ، وَعِبادُكَ
علیه و آله و فرشتگان مقرّب و پیمبران مرسلت و بندگان
الصّالِحُونَ مِنْ اَهْلِ السَّمواتِ وَالاَْرَضینَ، وَبِاسْمِكَ الَّذى دَعاكَ بِهِ
شایسته ات از اهل آسمانها و زمینها و بدان نامت كه یونس تو را بدان نام خواند
ذُوالنُّونِ، اِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ اَنْ لَنْ تَقْدِرَ عَلَیْهِ،فَنادى فِى الظُّلُماتِ،اَنْ
در آن هنگام كه خشمناك برفت و گمان داشت كه بر او سخت نگیرى پس ندا كرد در میان تاریكیها كه
لا اِلـهَ اِلاَّ اَنْتَ، سُبْحانَك اِنّى كُنْتُ مِنَ الظّالِمینَ، فَاسْتَجَبْتَ لَهُ وَنَجَّیْتَهُ
معبودى جز تو نیست منزهى تو و براستى من از ستمكاران هستم پس تو اجابتش كردى و از اندوه نجاتش دادى
مِنَ الْغَمِّ، وَكَذلِكَ تُنْجِى الْمُؤْمِنینَ، وَبِاسْمِكَ الْعَظیمِ الَّذى دَعاكَ بِهِ داوُدُ،
و این چنین نجات دهى مؤمنان را و بدان نام عظیمت كه داود
وَخَرَّ لَكَ ساجِداً، فَغَفَرْتَ لَهُ ذَنْبَهُ، وَبِاسْمِكَ الَّذى دَعَتْكَ بِهِ اسِیَةُ امْرَأَةُ
بدان نام تو را خواند و برایت به سجده افتاد پس گناهش آمرزیدى و بدان نامت كه آسیه همسر
فِرْعَوْنَ، اِذْ قالَتْ رَبِّ ابْنِ لى عِنْدَكَ بَیْتاً فِى الْجَنَّةِ، وَ نَجِّنى مِنْ فِرعَوْنَ
فرعون بدان نام تو را خواند و گفت: پروردگارا براى من نزد خود در بهشت خانه اى بنا كن و نجاتم ده از فرعون و
وَعَمَلِهِ، وَ نَجِّنى مِنَ الْقَوْمِ الظّالِمینَ، فَاسْتَجَبْتَ لَها دُعائَها، وَ بِاسْمِكَ
كردارش و نجاتم ده از دست مردم ستمكار پس دعایش را اجابت كردى و بدان نامت
الَّذى دَعاكَ بِهِ اَیُّوبُ، اِذْ حَلَّ بِهِ الْبَلاءُ، فَعافَیْتَهُ وَ اتَیْتَهُ اَهْلَهُ، وَمِثْلَهُمْ
كه ایوب تو را بدان خواند در آن هنگام كه بلا بر او نازل شد پس او را تندرست كرده و كسانش را به او دادى و نظایرشان را
مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِكَ وَذِكْرى لِلْعابِدینَ، وَبِاسْمِكَ الَّذى دَعاكَ بِهِ
نیز از رحمت خویش و پندى براى پرستش كنندگان و بدان نامت كه
یَعْقُوبُ، فَرَدَدْتَ عَلَیْهِ بَصَرَهُ، وَقُرَّةَ عَیْنِهِ یُوسُفَ، وَجَمَعْتَ شَمْلَهُ،
یعقوب تو را بدان نام خواند پس بیناییش را و نور دیده اش یوسف را به او بازگرداندىو پریشانیش را برطرف كردى
وَبِاسْمِكَ الَّذى دَعاكَ بِهِ سُلَیْمانُ، فَوَهَبْتَ لَهُ مُلْكاً لا یَنْبَغى لاَِحَد مِنْ
و بدان نامت كه سلیمان بدان تو را خواند پس بدو سلطنتى دادى كه شایسته نبود براى هیچ كس
بَعْدِهِ، اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهّابُ، وَبِاسْمِكَ الَّذى سَخَّرْتَ بِهِ الْبُراقَ لِمُحَمَّد صَلَّى
پس از او و براستى تو پربخششى و بدان نامت كه براق را براى محمّد صلى
اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ، اِذْ قالَ تَعالى: سُبْحانَ الَّذى اَسْرى بِعَبْدِهِ لَیْلاً مِنَ
الله علیه و آله مسخر كردى آن جا كه فرمودى: «منزه است خدایى كه راه برد بنده اش را شبانه از
الْمَسْجِدِ الْحَرامِ اِلَى الْمَسْجِدِ الاَْقْصى. وَقَوْلُهُ: سُبْحانَ الَّذى سَخَّرَ لَنا
مسجدالحرام تا مسجد اقصى» و گفتار دیگرت: «منزه است خدایى كه مسخر كرد براى ما
هذا وَما كُنّا لَهُ مُقْرِنینَ، وَاِنّا اِلى رَبِّنا لَمُنْقَلِبُونَ. وَبِاسْمِكَ الَّذى تَنَزَّلَ بِهِ
این را وگرنه ما نیروى تسخیرش را نداشتیم و ما بسوى پروردگارمان باز مى گردیم» و بدان نامت كه نازل مى شد بوسیله آن
جَبْرَئیلُ عَلى مُحَمَّد صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ، وَبِاسْمِكَ الَّذى دَعاكَ بِهِ آدَمُ،
جبرئیل بر محمّد صلى الله علیه و آله و بدان نامت كه خواند بدان نام تو را آدم
فَغَفَرْتَ لَهُ ذَنْبَهُ، وَاَسْكَنْتَهُ جَنَّتَكَ، وَاَسْئَلُكَ بِحَقِّ الْقُرْآنِ الْعَظیمِ، وَبِحَقِّ
پس گناهش آمرزیدى و در بهشتت جایش دادى و از تو خواهم به حق قرآن عظیم و به حق
مُحَمَّد خاتَمِ النَّبِیّینَ، وَبِحَقِّ اِبْراهیمَ، وَبِحَقِّ فَصْلِكَ یَوْمَ الْقَضآءِ، وَبِحَقِّ
محمّد خاتم پیمبرانو به حق ابراهیم و به حق جدا كردنت حق و باطل را در روز داورى و به حق
الْمَوازینِ اِذا نُصِبَتْ، وَالصُّحُفِ اِذا نُشِرَتْ، وَبِحَقِّ الْقَلَمِ وَما جَرى،
میزانها هنگامى كه نصب گردد و نامه ها آنگاه كه گشوده شود و به حق قلم و آنچه بنویسد
وَاللَّوْحِ وَما اَحْصى، وَبِحَقِّ الاِْسْمِ الَّذى كَتَبْتَهُ عَلى سُرادِقِ الْعَرْشِ قَبْلَ
و لوح و آنچه بشمارد و به حق آن نامت كه نوشتى آن را بر سراپرده هاى عرش پیش از آن كه
خَلْقِكَ الْخَلْقَ وَالدُّنْیا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ بِاَلْفَىْ عام، وَاَشْهَدُ اَنْ لا اِلـهَ اِلاَّ
خلق را بیافرینى و دنیا و خورشید و ماه را خلق فرمایى و گواهى دهم كه معبودى جز
اللهُ، وَحْدَهُ لا شَریكَ لَهُ، وَاَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، وَاَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ
خداى یگانه نیست كه شریكى ندارد و این كه محمّد بنده و رسول او است و از تو خواهم بدان نام
الْمَخْزُونِ فى خَزآئِنِكَ، اَلَّذِى اسْتَاْثَرْتَ بِهِ فى عِلْمِ الْغَیْبِ عِنْدَكَ، لَمْ
محفوظ در خزینه هایت كه مخصوص خود ساختى آن را در علم غیب در نزد خویشتن و
یَظْهَرْ عَلَیْهِ اَحَدٌ مِنْ خَلْقِكَ، لا مَلَكٌ مُقَرَّبٌ، وَلا نَبِىٌّ مُرْسَلٌ، وَلا عَبْدٌ
آگاه نشد بر آن هیچ كس از خلق تو نه فرشته مقربى و نه پیامبر مرسلى و نه بنده
مُصْطَفىً، وَاَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذى شَقَقْتَ بِهِ الْبِحارَ، وَقامَتْ بِهِ الْجِبالُ،
برگزیده اى و از تو خواهم بدان نامت كه شكافتى بدان دریاها را و برپا شد بدان كوهها
وَاخْتَلَفَ بِهِ اللَّیْلُ وَالنَّهارُ، وَبِحَقِّ السَّبْعِ الْمَثانى، وَ الْقُرْآنِ الْعَظیمِ،
و در رفت و آمد شد بدان شب و روز و به حق سوره مباركه حمد و قرآن عظیم و
وَبِحَقِّ الْكِرامِ الْكاتِبینَ، وَبِحَقِّ طه وَ یس، وَكهیعص، وَحمعسق، وَبِحَقِّ
به حق نویسندگان ارجمندت و به حق طه و یس و كهیعص و حمعسق و به حق
تَوْراةِ مُوسى، وَاِنْجیلِ عیسى، وَزَبُورِ داوُدَ، وَفُرْقانِ مُحَمَّد صَلَّى اللهُ
تورات موسى و انجیل عیسى و زبور داود و قرآن محمّد كه درود تو
عَلَیْهِ وَ آلِهِ، وَعَلى جَمیعِ الرُّسُلِ، وَبِاهِیّاً شَراهِیّاً، اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِحَقِّ
بر او و آلش و بر جمیع رسولان باد و به حق آهى و شراهى (كه دو نام اعظم یا نام دو تن از بزرگان دین است) خدایا از تو خواهم به حق
تِلْكَ الْمُناجاتِ، اَلَّتى بَیْنَكَ وَبَیْنَ مُوسَى بْنِ عِمْرانَ فَوْقَ جَبَلِ طُورِ
آن مناجاتى كه میان تو و موسى بن عمران در بالاى كوه طور
سَیْنآءَ، وَاَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذى عَلَّمْتَهُ مَلَكَ الْمَوْتِ لِقَبْضِ الاَْرْواحِ،
سینا گذشت و از تو خواهم به آن نامت كه آن را براى گرفتن جانها به ملك الموت یاد دادى
وَاَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذى كُتِبَ عَلى وَرَقِ الزَّیْتُونِ، فَخَضَعَتِ النّیرانُ لِتِلْكَ
و از تو خواهم بدان نامت كه نوشته شد به برگ زیتون و آتشها در مقابل آن نام فروتن گشت
الْوَرَقَةِ، فَقُلْتَ: یا نارُ كُونى بَرْداً وَسَلاماً. وَاَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذى كَتَبْتَهُ
و فرمودى «اى آتش سرد و سلامت باش» و از تو خواهم بدان نامت كه نوشتى آن را بر
عَلى سُرادِقِ الْمَجْدِ وَالْكَرامَةِ، یا مَنْ لا یُحْفیهِ سآئِلٌ، وَلا یَنْقُصُهُ نآئِلٌ،
سراپرده هاى مجد و كرامت اى كه درمانده اش نكند سائلى و نكاهدش دادن جایزه اى،
یا مَنْ بِهِ یُسْتَغاثُ وَاِلَیْهِ یُلْجَأُ، اَسْئَلُكَ بِمَعاقِدِ الْعِزِّ مِنْ عَرْشِكَ، وَمُنْتَهَى
اى كه به او استغاثه شود و به او پناه برند از تو خواهم به حق آنچه موجب عزت عرشت گشته
الرَّحْمَةِ مِنْ كِتابِكَ، وَبِاسْمِكَ الاَْعْظَمِ، وَجَدِّكَ الاَْعْلى، وَكَلِماتِكَ
و به آخرین حد نهایى رحمت از كتاب تو و به اسم اعظمت و مقام والاترت و كلمات
التّآمّاتِ الْعُلى، اَللّـهُمَّ رَبَّ الرِّیاحِ وَما ذَرَتْ، وَالسَّمآءِ وَما اَظَلَّتْ،
كامله و والایت خدایااى پروردگار بادها و آنچه پراكنده كنند و پروردگار آسمان و آنچه را سایه كنند
وَالاَْرْضِ وَما اَقَلَّتْ، وَالشَّیاطینِ وَما اَضَلَّتْ، وَالْبِحارِ وَما جَرَتْ،
و پروردگار زمین و آنچه برخود دارد و پروردگار شیاطین و آنچه را گمراه كنند و دریاها و آنچه را همراه برند
وَبِحَقِّ كُلِّ حَقٍّ هُوَ عَلَیْكَ حَـقٌّ، وَبِحَـقِّ الْمَلائِكَةِ الْمُقَرَّبینَ،
و به حق هر حقى كه بر توست و به حق فرشتگان مقربت
وَالرَّوْحانِیّینَ وَالْكَرُوبِیّینَ، وَالْمُسَبِّحینَ لَكَ بِاللَّیْلِ وَالنَّهارِ لا یَفْتُرُونَ،
و روحانیان و كروبیان و آنان كه تسبیحت كنند به شب و روز بى آن كه سستى كنند
وَبِحَقِّ اِبْراهیمَ خَلیلِكَ، وَبِحَقِّ كُلِّ وَلِىٍّ یُنادیكَ بَیْنَ الصَّفا وَالْمَرْوَةِ،
و به حق ابراهیم خلیل توو به حق هر ولى و دوستى كه تو را در میان صفا و مروه صدا زند
وَتَسْتَجیبُ لَهُ دُعآئَهُ، یا مُجیبُ اَسْئَلُكَ بِحَقِّ هذِهِ الاَْسْماءِ، وَبِهذِهِ
و دعایش را به اجابت رسانى اى اجابت كننده از تو خواهم به حق این نامها و به این
الدَّعَواتِ، اَنْ تَغْفِرَ لَنا ما قَدَّمْنا وَما اَخَّرْنا، وَما اَسْرَرْنا وَما اَعْلَنّا، وَما
دعاها كه بیامرزى آنچه ازگناهان كه از پیش داشته و از این پس داریم و آنچه پنهان كرده و آنچه را آشكار كردیم و آنچه را
اَبْدَیْنا وَما اَخْفَیْنا، وَما اَنْتَ اَعْلَمُ بِهِ مِنّا، اِنَّكَ عَلى كُلِّ شَىْء قَدیرٌ،
ظاهر كرده و آنچه را مخفى كردیم و آنچه را تو بدان آگاهترى از ما كه براستى تو بر هر چیز توانایى
بِرَحْمَتِكَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ، یا حافِظَ كُلِّ غَریب، یا مُونِسَ كُلِّ وَحید،
به رحمتت اى مهربانترین مهربانان اى نگهدار هر غریب اى همدم هر تنها
یا قُوَّةَ كُلِّ ضَعیف، یا ناصِرَ كُلِّ مَظْلُوم، یا رازِقَ كُلِّ مَحْرُوم، یا مُونِسَ
اى نیروى هر ناتوان اى یاور هر ستمدیده اى روزى ده هر محروم اى مونس
كُلِّ مُسْتَوْحِش، یا صاحِبَ كُلِّ مُسافِر، یا عِمادَ كُلِّ حاضِر، یا غافِرَ كُلِّ
هر وحشت زده اى همراه هر مسافر اى تكیه گاه هر حاضر در وطن اى آمرزنده هر
ذَنْب وَخَطیئَة، یا غِیاثَ الْمُسْتَغیثینَ، یا صَریخَ الْمُسْتَصْرِخینَ، یا
گناه و خطا اى فریادرس فریادخواهان اى دادرس دادخواهان اى
كاشِفَ كَرْبِ الْمَكْرُوبینَ، یا فارِجَ هَمِّ الْمَهْمُومیـنَ، یـا بَـدیـعَ
برطرف كننده محنت محنت زدگان اى غمزداى غمزدگان اى پدید آرنده
السَّمواتِ وَالاَْرَضینَ، یا مُنْتَهى غایَةِ الطّالِبینَ، یا مُجیبَ دَعْوَةِ
آسمانها و زمینها اى منتهاى مقصود جویندگان اى اجابت كننده دعاى
الْمُضْطَرّینَ، یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ، یا رَبَّ الْعالَمینَ، یا دَیّانَ یَوْمِ الدّینِ، یا
درماندگان اى مهربانترین مهربانان اى پروردگار جهانیان اى جزا دهنده روز جزا اى
اَجْوَدَ الاَْجْوَدینَ، یا اَكْرَمَ الاَْكْرَمینَ، یا اَسْمَعَ السّامِعینَ، یا اَبْصَرَ
بخشنده ترین بخشندگان اى با كرمترین كریمان اى شنواترین شنوایان اى بیناترین
النّاظِرینَ، یا اَقْدَرَ الْقادِرینَ، اِغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تُغَیِّرُ النِّعَمَ، وَاغْفِرْ لِىَ
بینایان اى قادرترین قدرتمندان بیامرز از من آن گناهانى را كه نعمتها را تغییر دهد و بیامرز از من
الذُّنُوبَ الَّتى تُورِثُ النَّدَمَ، وَاغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تُورِثُ السَّقَمَ، وَاغْفِرْ
گناهانى را كه پشیمانى به بار آورد و بیامرز از من گناهانى را كه موجب بیماریها گردد و بیامرز
لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تَهْتِكُ الْعِصَمَ، وَاغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تَرُدُّ الدُّعآءَ،
از من گناهانى را كه پرده ها بدرد و بیامرز از من گناهانى را كه دعا را باز گرداند
وَاغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تَحْبِسُ قَطْرَ السَّمآءِ، وَاغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى
و بیامرز از من گناهانى را كه باران را از آسمان جلوگیرى كند و بیامرز از من گناهانى را كه
تُعَجِّلُ الْفَنآءَ، وَاغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تَجْلِبُ الشَّقآءَ، وَاغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ
شتاب در نابودى كند و بیامرز از من گناهانى راكه بدبختى آرد و بیامرز از من گناهانى
الَّتى تُظْلِمُ الْهَوآءَ، وَاغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تَكْشِفُ الْغِطآءَ، وَاغْفِرْ لِىَ
كه هوا را تاریك كند و بیامرز از من گناهانى را كه پرده را بالا زند و بیامرز از من
الذُّنُوبَ الَّتى لا یَغْفِرُها غَیْرُكَ یا اَللهُ، وَاحْمِلْ عَنّى كُلَّ تَبِعَة لاَِحَد مِنْ
گناهانى را كه جز تو كسى آنها را نیامرزد اى خدا و بردار از دوش من هر حقى كه از یكى از
خَلْقِكَ، وَاجْعَلْ لى مِنْ اَمْرى فَرَجاً وَمَخْرَجاً وَیُسْراً، وَاَنْزِلْ یَقینَكَ فى
خلق تو بر گردن من است و قرار ده براى من در كارم گشایش و آسانى و وسیله بیرون آمدنى و فرود آر یقینت را در
صَدْرى، وَرَجآءَكَ فى قَلْبى، حَتّى لا اَرْجُوَ غَیْرَكَ، اَللّـهُمَّ احْفَظْنى
سینه ام و امیدت رادر دلم تا امیدى به كسى جز تو نداشته باشم خدایا مرا حفظ كن
وَعافِنى فى مَقامى، وَاصْحَبْنى فى لَیْلى وَنَهارى، وَمِنْ بَیْنِ یَدَىَّ
و عافیتم ده در جایگاهم و همراه من باش در شب و روزم و از پیش رو
وَخَلْفى، وَعَـنْ یَمینى وَعَنْ شِمالى، وَمِنْ فَوْقى وَمِنْ تَحْتى، وَیَسِّرْ لِىَ
و پشت سرم و از راست و چپم و از بالاى سر و زیر پایم و راه را بر من هموار كن
السَّبیلَ، وَاَحْسِنْ لِىَ التَّیْسیرَ، وَلا تَخْذُلْنى فِى الْعَسیرِ، وَاهْدِنى یا خَیْرَ
و آسانى خوشى برایم پیش آور و در دشواریها خوارم مكن و راهنماییم كن اى بهترین
دَلیل، وَلا تَكِلْنى اِلى نَفْسى فِى الاُْمُورِ، وَلَقِّنى كُلَّ سُرُور، وَاقْلِبْنى اِلى
راهنما و در كارها مرا به خودم وامگذار و هر سرور و خوشحالى را به دلم انداز و بازگردان مرا بسوى
اَهْلى بِالْفَلاحِ وَالنَّجاحِ، مَحْبُوراً فِى الْعاجِلِ وَالاْجِلِ، اِنَّكَ عَلى كُلِّ
خانواده ام به رستگارى و كامیابى و آراسته به شادكامى در دنیا و آخرت كه براستى توبر هر چیز
شَىْء قَدیرٌ، وَارْزُقْنى مِنْ فَضْلِكَ، وَاَوْسِعْ عَلَىَّ مِنْ طَیِّباتِ رِزْقِكَ،
توانایى و از فضل خویش روزیم كن و فراخ گردان بر من از روزیهاى پاكیزه ات
وَاسْتَعْمِلْنى فى طاعَتِكَ، وَاَجِرْنى مِنْ عَذابِكَ وَنارِكَ، وَاقْلِبْنى اِذا
و وادارم كن به انجام طاعتت و پناهم ده از عذاب و آتش دوزخت و بگردانم به رحمت خود هنگامى
تَوَفَّیْتَنى اِلى جَنَّتِكَ بِرَحْمَتِكَ، اَللّـهُمَّ اِنّى اَعُوذُ بِكَ مِنْ زَوالِ نِعْمَتِكَ،
كه مرا از این جهان بیرون برى بسوى بهشتت خدایا به تو پناه برم از زوال نعمتت
وَمِنْ تَحْویلِ عافِیَتِكَ، وَمِنْ حُلُولِ نَقِمَتِكَ، وَمِنْ نُزُولِ عَذابِكَ، وَاَعُوذُ
و از تغییر یافتن عافیتت و از آمدن عقوبتت و از نازل شدن عذابت و به تو پناه برم
بِكَ مِنْ جَهْدِ الْبَلاءِ، وَدَرَكِ الشَّقآءِ، وَمِنْ سُوءِ الْقَضآءِ، وَشَماتَةِ الاَْعْدآءِ،
از سختى بلا و گرفتارى و رسیدن بدبختى و از تقدیر بدو شماتت دشمنان
وَمِنْ شَرِّ ما یَنْزِلُ مِنَ السَّمآءِ، وَمِنْ شَرِّ ما فِى الْكِتابِ الْمُنْزَلِ، اَللّـهُمَّ لا
و از شرّ آنچه از آسمان فرود آید و از شرّ آنچه دركتاب منزل خود (قرآن) بیان فرموده اى خدایا
تَجْعَلْنى مِنَ الاَْشْرارِ، وَلا مِنْ اَصْحابِ النّارِ، وَلا تَحْرِمْنى صُحْبَةَ
مرا از اشرار و از اهل دوزخ قرارم مده و از مصاحبت نیكان محرومم مفرما
الاَْخْیارِ، وَاَحْیِنى حَیاةً طَیِّبَةً، وَتَوَفَّنى وَفاةً طَیِّبَةً تُلْحِقُنى بِالاَْبْرارِ،
و به زندگى پاكیزه زنده ام بدار و به مرگ پاكیزه اى بمیرانم كه به نیكان ملحقم دارى
وَارْزُقْنى مُرافَقَةَ الاَْنْبِیآءِ فى مَقْعَدِ صِدْق عِنْدَ مَلیك مُقْتَدِر، اَللّـهُمَّ لَكَ
و رفاقت پیمبران را روزیم گردانى در جایگاه پسندیده نزد پادشاهى نیرومند خدایا از آن
الْحَمْدُ عَلى حُسْنِ بَلائِكَ وَصُنْعِكَ، وَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى الاِْسْلامِ، وَ ]اتِّباعِ[
توست ستایش بر خوش آزمایشى و خوش رفتاریت و تو راست ستایش بر نعمت دین اسلام و پیروى
السُّنَةِ، یا رَبِّ كَما هَدَیْتَهُمْ لِدینِكَ، وَعَلَّمْتَهُمْ كِتابَكَ، فَاهْدِنا وَعَلِّمْنا،
طریقه (پیمبران) پروردگارا چنانچه آن پیمبران را به دین خود راهنمایى كردى و كتاب خود را به آنان یاد دادى ما را نیز هدایت كرده و یادمان ده
وَلَكَ الْحَمْدُ عَلى حُسْنِ بَلائِكَ وَصُنْعِكَ عِنْدى خآصَّةً، كَما خَلَقْتَنى
و تو راست ستایش بر خصوص آزمایش و رفتار نیكت درباره شخص من كه مرا آفریدى
فَاَحْسَنْتَ خَلْقى، وَعَلَّمْتَنى فَاَحْسَنْتَ تَعْلیمى، وَهَدَیْتَنى فَاَحْسَنْتَ
و خلقتم را نیكو كردى و یادم دادى و نیكو یاد دادى و هدایتم كردى و نیكو
هِدایَتى، فَلَكَ الْحَمْدُ عَلى اِنْعامِكَ عَلَىَّ قَدیماً وَحَدیثاً، فَكَمْ مِنْ كَرْب یا
هدایت كردى پس تو راست ستایش بر نعمت بخشیت نسبت به من از زمان قدیم و جدید پس چه بسیار محنتى كه اى
سَیِّدى قَدْ فَرَّجْتَهُ، وَكَمْ مِنْ غَمٍّ یا سَیِّدى قَدْ نَفَّسْتَهُ، وَكَمْ مِنْ هَمٍّ یا
آقاى من تو آن را گشودى و چه بسیار اندوهى كه اى
سَیِّدى قَدْ كَشَفْتَهُ، وَكَمْ مِنْ بَلاء یا سَیِّدى قَدْ صَرَفْتَهُ، وَكَمْ مِنْ عَیْب یا
آقاى من تو آن را زدودى و چه بسیار غم و غصه اى كه اى آقاى من تو آن را برطرف كردى و چه بسیار بلا و گرفتارى اى آقاى من كه تو آن را باز گرداندى و چه بسیار عیبى اى
سَیِّدى قَدْ سَتَرْتَهُ، فَلَكَ الْحَمْدُ عَلى كُلِّ حال فى كُلِّ مَثْوىً وَزَمان،
آقاى من كه تو آن را پوشاندى پس تو راست ستایش بر هر حال و در هر جا و هر زمان
وَمُنْقَلَب وَمُقام، وَعَلى هذِهِ الْحالِ وَكُلِّ حال، اَللّهُمَّ اجْعَلْنى مِنْ اَفْضَلِ
و هر منزل و هر مقام و بر این حال و هر حال خدایا قرار ده مرا از بهترین
عِبادِكَ نَصیباً فى هذَا الْیَوْمِ ]فِى هذِهِ اللَّیْلَةِ[ مِنْ خَیْر تَقْسِمُهُ، اَوْ ضُرٍّ
بندگانت در بهره مندى این روز از هر خیرى كه قسمت كنى یا گرفتارى
تَكْشِفُهُ، اَوْ سُوء تَصْرِفُهُ، اَوْ بَلاء تَدْفَعُهُ، اَوْ خَیْر تَسُوقُهُ، اَوْ رَحْمَة
كه برطرف كنى یا بدى كه بازش گردانى یا بلایى كه دفعش كنى یا خیرى كه بفرستى یا رحمتى
تَنْشُرُها، اَوْ عافِیَة تُلْبِسُها، فَاِنَّكَ عَلى كُلِّ شَىْء قَدیرٌ، وَبِیَدِكَ خَزآئِنُ
كه بگسترانى یا جامه تندرستى كه بپوشانى كه براستى تو بر هر چیز توانایى و خزینه هاى آسمانها
السَّمواتِ وَالاَْرْضِ، وَاَنْتَ الْواحِدُ الْكَریمُ الْمُعْطِى الَّذى لا یُرَدُّ سآئِلُهُ،
و زمین بدست توست و تویى خداى یگانه بزرگوار عطابخشى كه خواهنده اش دست خالى بازنگردد
وَلا یُخَیَّبُ آمِلُهُ، وَلا یَنْقُصُ نآئِلُهُ، وَلا یَنْفَدُ ما عِنْدَهُ، بَلْ یَزْدادُ كَثْرَةً
و آرزومندش ناامید نشود و عطاهایش نقصان نپذیرد و خزینه اش پایان ندارد بلكه همواره به زیادى
وَطیباً، وَعَطآءً وَجُوداً، وَارْزُقْنى مِنْ خَزآئِنِكَ الَّتى لا تَفْنى، وَمِنْ
و پاكیزگى و عطا و جودش بیفزاید و روزیم كن از خزینه هایت كه فنا نپذیرد و از رحمت
رَحْمَتِكَ الْواسِعَةِ، اِنَّ عَطآئَكَ لَمْ یَكُنْ مَحْظُوراً، وَاَنْتَ عَلى كُلِّ شَىْء
وسیعت كه براستى عطاى تو از كسى منع نشده و تو بر هر چیز
قَدیرٌ، بِرَحْمَتِكَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ.(2)
توانایى به رحمتت اى مهربانترین مهربانان.
2ـ مستحب است این تسبیحات را بخواند كه رسول خدا(صلى الله علیه وآله) فرمود: هركس در شب عرفه این تسبیحات ده گانه را هزار مرتبه بخواند، هر حاجتى از خداوند بخواهد، جز خواسته اى كه گناه باشد، برآورده مى شود:
سُبْحانَ مَنْ فِى السَّماءِ عَرْشُهُ، سُبْحانَ الَّذِی فِى الاَْرْضِ سَطْوَتُهُ،
منزّه است خدایى كه در آسمان است عرش او منزه است خدایى كه در زمین است فرمان و حكمش
سُبْحانَ الَّذِی فِى الْبَحْرِ سَبیلُهُ، سُبْحانَ الَّذِی فِى النّارِ سُلْطانُهُ، سُبْحانَ
منزّه است خدایى كه در دریا راه دارد منزّه است
الَّذِی فِى الْجَنَّةِ رَحْمَتُهُ، سُبْحانَ الَّذِی فِى الْقُبُورِ قَضاؤُهُ، سُبْحانَ الَّذِی
خدایى كه در آتش دوزخ سلطنتش موجود است منزّه است خدایى كه در بهشت رحمت اوست منزّه است خدایى كه در گورها قضا و فرمانش جارى است منزّه است خدایى كه
فِى الْهَواءِ اَمْرُهُ، سُبْحانَ الَّذِی رَفَعَ السَّماءَ، سُبْحانَ الَّذِی وَضَعَ الاَْرْضَ،
در هوا امر اوست منزّه است خدایى كه آسمان را بالا برد منزّه است خدایى كه زمین را گسترد
سُبْحانَ مَنْ لا مَنْجا مِنْهُ إلاّ إِلَیْهِ.(3)
منزّه است خدایى كه ملجأ و پناهى از او نیست جز به سوى خودش.
3ـ زیارت امام حسین(علیه السلام). در روایتى امام باقر(علیه السلام) فرمود: هر كس در شب عرفه امام حسین(علیه السلام) را زیارت كند و تا روز عید در آن جا بماند، خداوند او را از گرفتارى و مشكلات آن سال محفوظ بدارد.(4)
4ـ دعایى را كه در اعمال شب جمعه و روز عرفه نیز وارد شده است بخواند كه در اعمال شب جمعه (صفحه 966) خواهد آمد و ابتداى آن چنین است: أللّهُمّ مَن تَعَبَّأَ وَ تَهَیَّأَ وَ أَعَدَّ.(5)

2. اقبال، صفحه 325.
3. همان مدرك، صفحه 329.
4. اقبال، صفحه 330.
5. مصباح المتهجّد، صفحه 269. 

نوشته شده در تاریخ شنبه 12 مهر 1393    | توسط: jalal    | طبقه بندی: اعمال ماه ها،     |
نظرات()